Kırşehir Haber Vakti yazarlarımızdan Zafer Çam Kırşehir’in sahipsizliğini kaleme aldı.

Seçilmişlerin köy gezileriyle, belediye festivalleriyle, sanatçı fotoğraflarıyla günü kurtarmaya çalıştığına vurgu yapan Zafer Hoca yazısının tamamında şunları ifade ediyor;

” Evet, Maalesef Bu Kadar Sahipsiz…

Kırşehir ne yazık ki sahipsiz bir şehir görüntüsü veriyor.

Çünkü bu şehirde ne birlik var, ne beraberlik, ne de samimiyet…

Herkes ayrı telden çalıyor, kimse elini taşın altına koymuyor.

“Birlikte Kırşehir olalım” diyen yok.

Herkes kendi davasının peşinde, bol bol partizanlık var.

İktidar cephesi “bizim dönemimizde hizmet var” diyor ama ortada gözle görülür bir şey yok.

Muhalefet ise lafla günü kurtarıyor, icraat yok, cesaret yok.

Seçilmiş vekiller bile bir araya gelemiyor.

“Sen iktidarsın, ben muhalefetim” bahanesiyle karşı karşıya duran bir tablo var karşımızda.

Devlet kurumları, siyasetin gölgesinde eziliyor.

Belediye Başkanı “madende maden” diyor ama ortada maden yok.

Sivil toplum kuruluşları makamların sıcaklığında, halktan uzak, sadece siyasi yakınlık peşinde koşuyor.

İl Genel Meclisi ve Belediye Meclisi üyeleri rozet yarışında, hizmet üretme yarışında değil.

Muhtarlar ise aldığı maaşa sevdalı, köyünde, mahallesine değil.

Gönül şehri dediğimiz Kırşehir’in güzel insanları, şehrine sahip çıkmak istese de siyasetin ağır gölgesi buna izin vermiyor.

Sonuç?

Kırşehir kalkınamıyor, gelişemiyor, yatırım alamıyor.

Seçilmişler köy gezileriyle, belediye festivalleriyle, sanatçı fotoğraflarıyla günü kurtarıyor.

Ama biri çıkıp da “Ben bu şehir için ne yaptım?” demiyor.

Çalışanları da var, elbette hakkını yiyemeyiz.

Ama çalışmak bakanlarla fotoğraf çektirmekle değil; icraatla, hizmetle olur.

“Şu yatırımı aldık, bu hizmeti getirdik” diyen çok, peki ortada ne var?

Siz bir şey görebiliyor musunuz?

Hayal pazarlığı yapmayın.

Varsa yaptığınız, çıkın gösterin.

Bu halkı bu kadar da küçük görmeyin.

Sandık yaklaşıyor.

Seçmen, notunu bir kez daha verecek.

Ama sorun şu ki: Yıllardır seçilmişlerin notu veriliyor, değişen bir şey olmuyor.

Giden, maaşını alıyor; bir daha Kırşehir’e selam dahi vermiyor.

Seçilmiş olup da Kırşehir’de kalan, halkın içinde yaşayan kaç kişi var?

Seçilen, emekliliğini garantiliyor, ömür boyu “seçilmiş” gibi yaşıyor.

Gönül şehri Her dönem Ankara’dan farklı isimler gönderiliyor, peki sonuç?

Yatırım nerede, kalkınma nerede?

Biz yazıyoruz, konuşuyoruz, anlatıyoruz: Kırşehir’in sorunlarını, ihtiyaçlarını, acil önceliklerini dile getiriyoruz.

Ama ne değişiyor?

Yine halk, yine seçilmişleri alkışlıyor.

O zaman dönüp kendimize de sormamız gerek:

“Bu halka böyle seçilmişler mi gerekiyor?”

Kırşehir’e gelen vekillere kimse hesap sormuyor.

“Vekilim hoş geldiniz” diye sıraya giren çok, “Aylar, yıllar geçti ne yaptınız?” diyen yok.

Sorarsa da dışlanıyor.

Bu şehir alkışçılarla bir yere varamaz.

Gönül şehri dediğimiz Kırşehir, ancak liyakatle, samimiyetle, ortak akılla hizmet alır.

Yoksa sahipsizlik, bu toprakların kaderi olmaya devam eder.”